|
Το συγκεκριμένο βιβλίο τοποθετεί τον αναγνώστη στη θέση του θεατή, μπροστά από έναν μεγάλο διάλογο ενός παιδιού με κάποιον ενήλικο. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες περιγραφές, ούτε παρατίθενται ονόματα, ενώ η εστίαση αφορά κυρίως στον διάλογο που εξελίσσεται αβίαστα και απρόσκοπτα. Ο ενήλικος, νιώθοντας την πίεση και το άγχος της καθημερινότητας, αναζητεί λύσεις μέσα από ένα παιδί, που ίσως να είναι και ο ίδιος του ο εαυτός στην παιδική του ηλικία. Μέσα στη δίνη των προβλημάτων που τον βασανίζουν, ο ενήλικος - από κεφάλαιο σε κεφάλαιο - εμβαθύνει όλο και περισσότερο σε πιο γενικές έννοιες όπως η αλήθεια, η αγάπη, ο σεβασμός, το άγχος και το νόημα του χρόνου. Οι δύο συμμετέχοντες δίνουν τις δικές τους συμβουλές ο ένας στον άλλον και η συζήτηση παίρνει μια σφοδρή φιλοσοφική υπόσταση που κανείς δεν περιμένει στα αρχικά στάδια. Μερικές φορές το παιδί της συζήτησης ξετυλίγει, άθελά του, τις περίπλοκες σκέψεις του ενήλικου, βοηθώντας τον έτσι να ξεφύγει από τον λαβύρινθο, όπως ακριβώς και η Αριάδνη της μυθολογίας με τον μίτο της, όταν βοήθησε τον Θησέα. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου διαπιστώνονται αρχές και αξίες, διδάγματα και μαθήματα τόσο για τον ενήλικο όσο και για το παιδί. Η απλή σκέψη του παιδιού δίνει τόσο ξεκάθαρα μηνύματα που αναπόφευκτα και ακαριαία γίνονται κτήμα του ενήλικου και τον βοηθάνε να ξεφύγει και να ξεδιαλύνει ορισμένες αρνητικές, λανθασμένες ή περίπλοκες αντιλήψεις που έχει για τη ζωή. Η ταπεινή και αγαθή ψυχή του παιδιού βρίσκεται στο επίκεντρο και αποδεικνύεται ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, έμπνευσης και δημιουργίας. Εν τέλει, το να σκέφτεσαι σαν παιδί δεν δεικνύει ανωριμότητα αλλά σοφία. Η έμπνευση για τη συγγραφή του βιβλίου προήλθε από την καθημερινή επαφή με τα παιδιά της οικογένειας.
