Σημαίνον παιδί

Το σημαίνον παιδί. Στην Ελλάδα η πρώτη αλφαβητική γραφή είναι πάνω από όλα γραφή κύριων ονομάτων. Πάνω σε χρηστικά αντικείμενα και σε είδη πολυτελείας, διαπιστώνουμε πως ο γραφέας αναλαμβάνει το ρόλο του ονοματοθέτη. και συν της άλλης , δηλώνει ιδιοκτήτες, τεχνίτες, αναθέτες,παραλείπτες. και μιλούν σε πρώτο πρόσωπο αυτά τα αντικείμενα. όπως κάνει και η ηρωίδα μου. Της απέδωσα ψυχή, προικίζοντάς την με το χάρισμα της ομιλίας, και μαγικής αχλής. έτσι εκφράζονταν οι Έλληνες όταν άρχιζαν να γράφουν επάνω στα αναθηματικά αντικείμενα και στις επιτάφιες πέτρες. ένα τυπικό φαινόμενο των πρωτόγονων πολιτισμών επέλεξα να της εμφυσήσω ζωή και να την αφήσω ελεύθερη να μιλά σε πρώτο ενικό πρόσωπο δηλώνοντας και την διάθεση εκείνης της εποχής. Μια διάθεση εγωκεντρικού χαρακτήρα εφόσον το κλέος θεωρείτο θεμελιώδη αξία. για τον αναγνώστη που θα διαβάσει σιωπηλά το σημαίνον παιδί θα ακούσει τα γράμματα να μιλουν,ακόμη και να τραγουδούν.Απο εδώ και στο έξης η γραμμένη σελίδα μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή. Σε αυτό το παράξενο-καθόλα ξένο κάθε άλλο ζωντανό θεατρικό έργο πρωταγωνιστούν ήρωες αγκιστρωμένοι στον κόσμο της μορφής αλλά και ένα σημαίνον παιδί που υπενθυμίζει το θείο προορισμό του. βλέπουμε ήρωες όχι πρόσωπα τυχαία που έτυχαν να πέσουν στην δίνη των Θεών, αλλά ήρωες πνευματικά τυφλοί να μεταλλάσσονται σε σύμβολα σοφίας. πώς; πως τα κατάφεραν; *από τη μια η τρομερή πεποίθηση στην ευφυΐα τους και από την άλλη η αιώνια λαχτάρα για την ελευθερία, να συγκρούεται με τις υπεράνθρωπες δυνάμεις. Και το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης; να τιμωρούνται για να μην μάθουν ποτέ τις υψηλότατες αλήθειες. Όχι πως ανησυχούν οι ολύμπιοι μήπως τους φτάσουν στη σοφία τους, αποκτώντας την υπέρτατη γνώση αλλά γιατί ξέρουν ότι δεν θα είναι πνευματικά ολοκληρωμένοι για να την αξιοποιήσουν.