Στα βήματα του Οδυσσέα

Μέσα στην πληθώρα των βιβλίων που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, ελάχιστα είναι εκείνα που ασχολούνται με το μεγάλο θέμα του Απόδημου Ελληνισμού, δηλαδή του ενός-τρίτου της ελληνικής φυλής που κατά κύματα άφησαν την πατρίδα και πήρανε το δρόμο του ξενητεμού. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα όσα γράφονται είναι καινούργια ή τελείως άγνωστα. Πιστεύω ωστόσο ότι στο χώρο της ζωής και της ιστορίας του Ελληνισμού της διασποράς, λίγα πράγματα γράφονται, και ακόμα λιγότερα υλοποιούνται από το Εθνικό Κέντρο, την Ελλάδα. "Στα Βήματα του Οδυσσέα" γράφεται η σκληρή πραγματικότητα απομυθοποιημένη από πλάνες, ή άλλες εθνικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες συχνά τείνουν να είναι πέρα από το δέον αισιόδοξες και να πλέκουν το εγκώμιο για τη ζωή και την πρόοδο του έξω Ελληνισμού. Δεν παραλείπονται ωστόσο, και οι θεαματικές επιτυχίες μεγάλης μερίδας των απόδημων της Αμερικής και της Αυστραλίας. Παράλληλα δίνονται σημαντικά ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία για την εποποιΐα των πρωτοπόρων μεταναστών στις χώρες αυτές. Μιλάμε για τους πρώτους Έλληνες στην Αμερική και την Αυστραλία και την Οδύσσεια για το κυνήγι του χρυσού και των μαργαριταριών. Για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζαν και πως, σιγά-σιγά, τα κατάφεραν στη μετάβαση από την εργατική τάξη στη μεσαία και ανώτερη. Μιλάμε για τα συλλογικά προβλήματα της ομογένειας και πολλά από αυτά επισημαίνονται. Σίγουρα οι ακρίτες του Ελληνισμού δικαιούνται μιας καλύτερης αντίληψης από το Ελληνικό Κράτος και τα μέσα ενημέρωσης για να κρατηθεί η γέφυρα με την πατρίδα ανοιχτή και στερεή. Είναι ένα βιβλίο επίκαιρο και διαχρονικό, γιατί φωτίζει πολλές αθέατες πλευρές της μεταναστευτικής ιστορίας και πιστεύω, ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες αρμόδιους, και μη, και βεβαίως εκείνους που έζησαν οι ίδιοι, ή τα συγγενικά τους πρόσωπα την ανεξίτηλη εμπειρεία της ξενητιάς.